Deze weblog is dood.

Het leven van Anls volg je tegenwoordig op http://mevrouw.wordpress.com/

PS: sorry van Bolink, Bolink is te saai om nog een stukje over te schrijven

Deze weblog gaat niet meteen dood, er komt in ieder geval nog een super aardig stukje over uitvaartvoorlichting Bolink (zie comments onder vorige stukje), maar u kunt deze alvast in de favorieten zetten:

http://mevrouw.wordpress.com/

Yarden is een uitvaartorganisatie die me tegenwoordig dood gooit (ja haha) met deze vraag. En het punt is, het is belachelijk en interesseert me geen flikker. Ik ben er niet bij, dus waarom zou ik me druk maken om hoe uniek mijn uitvaart is? In de missie van Yarden staat dat het zelfbeschikkingsrecht niet ophoudt bij het overlijden. Juist ja. Ze geven ook trainingen hoe je in the afterlife terug kunt komen als geest om je nabestaanden te pesten als ze rode rozen nemen in plaats van witte.

Bovendien begrijp ik niet zo goed waarom een uitvaart uniek zou moeten zijn. Het is toch geen trouwjurk. En wat is er mis met een lange zwarte/grijze/witte auto, man met hoed en handschoenen, houten kist en reguliere begraafplaats? Wat wil je dan? Je lichaam in een helikopter op de begraafplaats aan laten komen? Gemummificeerd worden en er een piramide omheen laten bouwen?

Het aller gekste is dat de bedoeling van Yarden is dat je van hun diensten en producten gebruik gaat maken. Yarden heeft wat uitvaartprotocolletjes klaarliggen en daar maken dan duizenden mensen gebruik van. Super uniek dus.

Stop gewoon een keer met zo krampachtig te doen over de dood. Je mag er van mij best bang voor zijn, maar laat iets als Yarden niet profiteren van die angst. Van het geld dat je daaraan kwijt bent kun je allerlei supergezonde shit doen waar je langer door zult leven.

Ik was het een beetje vergeten maar met het opschonen van mijn inbox werd ik er weer aan herinnerd. Ik heb wel eens een liefde opgeofferd voor de Kunst. Het was een kleine liefde en was vast ook nooit een grote liefde geworden, maar toch, ik heb xe2x80x98m opgeofferd. Voor de Kunst. Dus ben ik best een beetje een kunstenaar.

De liefde heette B. en B. was meer dan ik een kunstenaar. B. vond het veel te verwarrend om kunst te maken met de geur van vrouw in de buurt, wat ik best begrijp. Het einde ervan was het mooiste van de hele liefde. B. maakte een tekening, ik schreef wat, hij beloofde dat hij de grootste kunstenaar van deze tijd zou worden en toen was het over en sprak ik B. nooit meer.

Op die manier is liefdes bexc3xabindigen alleen maar heel filosofisch en gewichtig en daarom zelfs leuk. Daar zouden mensen een voorbeeld aan moeten nemen.

Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat er mensen bestaan die wetenschapper zijn. Zijn. Dat dat dus je leven is, dat je hele leven daar om draait. Hoe. En, waarom.

Natuurlijk, super interessant hoe de dikke darm van de angola-giraffe precies werkt. En enig om te weten of mensen crimineel worden als je ze niet vaak genoeg knuffelt. Helemaal geweldig om je leven te wijden aan het ontwikkelen van een theorie over de relatie tussen zelfkennis, vakantie uren en alcoholgebruik.

Maar.

En dat vergeet je misschien zo op het eerste gezicht,

Dan moet je dus onderzoek doen.

En vooral: vergeet niet wat daarna komt.

Het echte werk.

Namelijk,

Je neemt plaats achter een pc en start spss op.

Bam. Keihard einde leuk verhaal.

Spss is mijn allergrootste vijand. Spss is een grote enge rode man die doet alsoftie heel slim is en alles weet. Maar eigenlijk is spss helemaal niet slim, want in plaats van een leuk verhaaltje op te hangen van, hallo, bedankt voor je data, wat wil je precies weten? Oh, dan kun je het beste een een-weg ANOVA gebruiken, wil je daar plotjes bij? Mooi, nou, dit zijn dus de resultaten, ik zal er meteen even bij uitleggen wat al die gekke lettertjes betekenen. Dus dan schrijf je dat zo op, twee decimalen achter de komma, behalve bij zoxe2x80x99n gek F getal, supergoed. Ik schrijf ook even duidelijk voor je op wat dit resultaat nou precies inhoudt…

Nee,

zo werkt spss niet. Spss spuugt getalletjes en dan moet je maar zien wat je daarmee doet. Spss spuugt vooral heel erg veel getalletjes die niemand ooit nodig heeft en waar je vooral niet naar moet kijken. Echt heel handig. Kost je nog bakken vol geld ook. Dus als je nog een leuke uitdaging zoekt, wordt wetenschapper. Echt superleuk, moet je zeker doen.

En nu dus graag iemand die spss koud wil maken voor me. NU.

Omdat u natuurlijk allemaal dol bent op mijn acteerkunsten, komt u aanstaande zondag naar Eindhoven, waar het tofste straatfestival van Nederland is; Via Ventosa. U komt me tegen in de via via containerroute, vanaf 14:00uur. U krijgt meer van me te zien, horen xc3xa9n voelen dan u ooit hebt durven dromen en die mogelijkheid zal zich waarschijnlijk niet zo snel nog een keer voordoen.

Alles is bovendien gratis; geen smoesjes, gewoon komen. De containerroute is alleen xe2x80x99s middags dus xe2x80x99s avonds ben ik onder u om samen een biertje te drinken en van De Kunst te genieten.

Tot dan!

Iemand die er geen zin meer in had, sprong voor de trein waar ik in zat. (Ironisch genoeg precies terwijl ik een betoog aan het schrijven was over waarom ik liever aan kanker dan aan een hartaanval zou willen doodgaan, maar dat terzijde.) De machinist remde en toeterde en de paarden in de wei naast het spoor sprongen van schrik een meter de lucht in en galoppeerden vervolgens zo ver mogelijk weg. Voor iemand die er geen zin meer in had, was dit het laatste dat gebeurde. Voor alle andere mensen volgde het moment waarop je de trein over een lichaam heen voelt rijden en je voor 1 seconde probeert je zintuigen uit te schakelen, maar je knijpt alleen je ogen dicht.

Achter mij in de trein zaten Heel Erg Nare mensen. Al heel snel nadat iedereen zijn ogen voor 1 kleine seconde had dicht geknepen, werd omgeroepen dat er een aanrijding was geweest. De machinist had zijn ogen waarschijnlijk 2 kleine seconden dicht geknepen. De eerste reactie van de Heel Erg Nare mensen was dat het kut was dat ze nu een aansluiting zouden missen en dat ze wilden weten wat er nou precies aan de hand was en dat het allemaal maar niet te lang moest duren want straks kwamen ze helemaal niet meer thuis. Damn.

De jongen die naast me zat en van wie ik dacht dattie heel leuk was omdat hij er schattig uitzag en een boek met alle World Press Photoxe2x80x99s van 2008 aan het doorbladeren was, bleek stiekem ook bij het Heel Erg Nare mensen groepje te horen. Hij belde over zijn vertraging en ik hoorde hem lachend iets zeggen over xe2x80x98de troep opruimenxe2x80x99. Die grap mag je best maken, maar niet als het lijk dat je de troep noemt nog onder je ligt.

Het geklaag achter me over het al dan niet nog thuis kunnen komen ging de volle anderhalf uur dat we stil stonden, door. Ik heb nog nooit zo oprecht gewalgd van hoe mensen kunnen zijn. Ik haat de Heel Erg Nare mensen en op het moment dat we weer konden gaan rijden had ik bijna zelf voor de trein willen springen, alleen maar om het leven van de Heel Erg Nare mensen nog meer te verzuren. Maar ik had geen tijd om een goede brief te schrijven waarin ik de Heel Erg Nare mensen een levenslang schuldgevoel kon aanpraten en doodgaan is eigenlijk ook helemaal niks voor mij.

Wel iets voor Heel Erg Nare mensen trouwens.

Goedendag uwe weledelgestelde hooggewaardeerde bezoeker,

Mag ik u er op attenderen dat u de voorstelling De Neus van de Keizerin op het moment van schrijven nog slechts twee maal kunt bezoeken? De voorstelling zal nog vertoond worden op vrijdagmiddag 15 mei om 16:00uur en op zaterdagmiddag 16 mei om klokslag 14:00uur. Dit grootse geurenfestijn vindt plaats in Zaal 16 te Tilburg. Mis dit niet. Naast deze wonderlijke kindervoorstelling (waar u als volwassene geen greintje minder van zult genieten) kunt u deze week ook nog aan wat andere voorstellingen ruiken, die ook tijdens het theaterfestival Lentekoorts gepresenteerd worden. Zie voor meer info www.koffertilburg.nl en reserveer door te e-mailen naar koffer@uvt.nl

Hoogachtend en een snufje,

De staatssecretaris van Lastige Luchtjes

Mijn nieuwe liefde wil graag naar Lowlands. Heel graag. Als hij niet naar Lowlands kan, heeft het leven nauwelijks zin meer voor hem. (Mijn bestaan niet meegerekend natuurlijk.)

Maar Lowlands is uitverkocht. En mijn nieuwe liefde heeft geen kaartje.

Vanochtend brak mijn nieuwe liefde’s fiets. Terwijl hij er op fietste. Zomaar opeens. Krak. Mijn nieuwe liefde had overal wonden en schaafwonden en bulten en blauwe plekken. Dat was heel zielig en extra zielig omdat hij ook al geen Lowlands-kaartje had.

Ik fietste op een fiets die niet zomaar opeens brak naar de apotheek (want ik heb nog niet eens een pleister in mijn huis, ik zou een slechte moeder zijn) en wikkelde de handen van mijn nieuwe liefde in het verband. Dat hielp. Maar hij was nog steeds zielig, want hij had nog steeds geen Lowlandskaartje.

U heeft toch ook graag een stickertje en een dropje als u op straat gevallen bent? Nou, mijn nieuwe liefde heeft een Lowlandskaartje nodig als hij op straat gevallen is.

Wie helpt de arme jongen uit zijn lijden?