Ik was het een beetje vergeten maar met het opschonen van mijn inbox werd ik er weer aan herinnerd. Ik heb wel eens een liefde opgeofferd voor de Kunst. Het was een kleine liefde en was vast ook nooit een grote liefde geworden, maar toch, ik heb xe2x80x98m opgeofferd. Voor de Kunst. Dus ben ik best een beetje een kunstenaar.

De liefde heette B. en B. was meer dan ik een kunstenaar. B. vond het veel te verwarrend om kunst te maken met de geur van vrouw in de buurt, wat ik best begrijp. Het einde ervan was het mooiste van de hele liefde. B. maakte een tekening, ik schreef wat, hij beloofde dat hij de grootste kunstenaar van deze tijd zou worden en toen was het over en sprak ik B. nooit meer.

Op die manier is liefdes bexc3xabindigen alleen maar heel filosofisch en gewichtig en daarom zelfs leuk. Daar zouden mensen een voorbeeld aan moeten nemen.